Κηπουρική

Μακροθερμική χλοοτάπητα

Pin
Send
Share
Send


Ερώτηση: Μπορώ να σπείρουν μακροχρόνια αποστάγματα στον κήπο μου;

Καλησπέρα, σας γράφω, καθώς αντιμετωπίζω μεγάλες δυσκολίες με το γκαζόν του κήπου μου, η τοποθεσία όπου είμαι είναι η επαρχία Torchiara του Salerno (4 χλμ. από την Agropoli) πέρυσι φυτεύτησα γκαζόν (μικροθερμικός), αλλά δεν μου έδωσε ποτέ δεν τα επιθυμητά αποτελέσματα, την άνοιξη έχω σπρώξει να πάρει ένα διακριτικό αποτέλεσμα, αλλά μόλις το ζεστό patatrac ήρθε, το μεγαλύτερο μέρος του έγινε κίτρινο και στεγνώσει. Δηλώνω ότι ο κήπος είναι εκτεθειμένος στον ήλιο όλη την ημέρα, το χώμα είναι αργιλώδες με 10 εκατοστά στην επιφάνεια και έχω λίγο νερό για άρδευση. Έτσι, θα ήθελα να φυτέψω κάποιο είδος μακροθερμικής ανθεκτικότητας σε αυτό το είδος οικότοπου, τι συστήνεις να σπείρεις; ευχαριστώ εκ των προτέρων


Μακροθερμική χλοοτάπητα: Απάντηση: ένα γκαζόν από wheatgrass

Αγαπητέ κύριε,

η προετοιμασία ενός νέου χλοοτάπητα δεν είναι εύκολη, ειδικά στις συνθήκες που αναφέρατε: άμεση ηλιοφάνεια, πηλό έδαφος, ένα λεπτό στρώμα καλού εδάφους, ξηρασία. Ακόμα και σε πολύ καλύτερες συνθήκες, το καλοκαίρι μπορεί να καταστρέψει ανεπανόρθωτα το χλοοτάπητα, ειδικά αν δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. Τα λιβάδια αποτελούνται από μικρά φυτά εδάφους, τα οποία παράγουν θυσάνους στελεχών και φύλλων, υποστηριζόμενα από ένα ρηχό αλλά αρκετά ευρύ ριζικό σύστημα. αυτό το είδος της βλάστησης γενικά, εάν είναι καλά αναπτυγμένο και ριζωμένο, μπορεί εύκολα να αντέξει ακόμη και τη θερινή ζέστη και την ξηρασία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι μια ολόκληρη εβδομάδα χωρίς νερό. Υπάρχουν διάφοροι τύποι φυτών για το χλοοτάπητα, τα οποία έχουν διαφορετικούς βαθμούς αντοχής στη θερμότητα και τον ήλιο. γενικά, ένας ανθεκτικός χλοοτάπητας, ακόμη κι αν είναι κιτρινισμένος λόγω της θερμότητας και της ξηρότητας, τείνει να ανακάμψει το φθινόπωρο, όταν φθάνουν οι βροχές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το ριζικό σύστημα αντιστέκεται σε ζωντανό υπόγειο, και κατά την άφιξη της δροσερής υγρασίας ξεκινά και πάλι και παράγει νέα φύλλα. Είναι ξεκάθαρο ότι το γκαζόν πρέπει να είναι ήδη καλά αναπτυγμένο και ριζωμένο όταν φτάσει η καλοκαιρινή θερμότητα. Για το λόγο αυτό, ο χλοοτάπητας εγκαθίσταται συνήθως στις αρχές του φθινοπώρου, ή αργά το χειμώνα ή νωρίς την άνοιξη. αρκετά ώστε οι ελάχιστες υγιείς θερμοκρασίες πάνω από 10-12 ° C, και μπορείτε να αρχίσετε να προετοιμάζετε το έδαφος και να σπείρουν. Το έδαφος θα πρέπει να επεξεργαστεί καλά, με ένα μοτέρ, έτσι ώστε να είναι πλούσιο και πορώδες, προσθέτοντας κοπριά και άμμο μαζί με το ειδικό έδαφος για χλοοτάπητα, το οποίο περιέχει ουσίες ικανές να βελτιώσουν τη βλαστητικότητα των σπόρων. Στη συνέχεια, σπέρνεται, εκμεταλλευόμενος το τυπικό κλίμα άνοιξης ή φθινοπώρου: ένα δροσερό και υγρό κλίμα, με βροχές και όχι υπερβολικά ζεστό αέρα. Με αυτόν τον τρόπο, ακόμη και αν δεν φτάσει το νερό για άρδευση, οι σπόροι και τα νεαρά φυτά βρίσκουν όλο το νερό που χρειάζονται από τη φύση. Κατά το πότισμα του νέου χλοοτάπητα, είναι σημαντικό να ευνοηθεί η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος σε βάθος, η οποία επιτυγχάνεται με το πότισμα βαθιά σε διαστήματα περίπου 3-4 ημερών. περιμένοντας το έδαφος να στεγνώσει, έτσι ώστε οι ρίζες αναγκάζονται να βυθιστούν στη γη για να ψάξουν για νερό. Εάν, από την άλλη πλευρά, το νερό λίγο κάθε μέρα, οι ρίζες τείνουν να διευρύνουν, παραμένοντας πολύ επιφανειακή, δημιουργώντας ένα χλοοτάπητα που θα υπόκειται σε όλες τις ιδιοτροπίες του κλίματος, χωρίς να προστατεύεται από το έδαφος. Μια καλά αναπτυγμένη χλοοτάπητα, που σπέρνεται το Φεβρουάριο-Μάρτιο (ανάλογα με το κλίμα), όταν η θερμότητα φτάσει, τον Μάιο ή τον Ιούνιο, θα είναι ήδη αρκετά ανθεκτική ώστε να αντέξει τη θερμότητα χωρίς σημαντικά προβλήματα.

Τούτου λεχθέντος, σίγουρα σε ζεστές και ξηρές συνθήκες είναι καλό να επιλέξουμε έναν σπόρο που φέρει καλά αυτές τις συνθήκες, παρά ένα κλασικό "γκαζόν". ακόμη και σε μη απαγορευτικές κλιματολογικές συνθήκες, συχνά χρησιμοποιούνται λιγότερο απαιτητικά φυτά, τα οποία δεν απαιτούν συνεχή και συνεχή φροντίδα.

Για την περιοχή όπου ζείτε, οι μακροθερμικές αποστάγματα είναι ιδανικές, καθώς δεν πρέπει να υποστούν έντονο χειμωνιάτικο κρύο. Τα πιο συνηθισμένα είναι το κυνονικό (ή το χορτάρι της βερμούδας), το παπασάλιο και η ζόυσα. Είναι σαφές ότι αυτά δεν είναι το τυπικό σιτάρι που προσβάλλει τους χλοοτάπητες, τους κήπους λαχανικών, τα παρτέρια ως παράσιτα, αλλά βελτιωμένες ποικιλίες, με πιο συμπαγή ανάπτυξη και ανθεκτικές στη θερμότητα, τον ήλιο, την ξηρασία.

Pin
Send
Share
Send